POP-UP EVENT 8 MAART

Programma ULTRA NIJMEGEN donderdag 8 maart 2012 in Extrapool en De Grote Broek:

De aftrap van de vierdaagse is natuurlijk in Nijmegen.. met o.a. Ties van der Linden (Vice) en Laszlo Panyigay (Mekanik Kommando) die met het gelegenheidsproject MK-12 tracks van het debuutalbum van Mekanik Kommando remixen en de mannen van Distel die eveneens een eigen draai geven aan het werk van Mekanik Kommando. Wieman (vh Zébra) herinterpreteert nummers van Minny Pops, die deze avond een uniek gastoptreden zullen geven. Nieuwe geluiden zijn er van Bertin, The Dear Listeners, Donné et DesiréeTändstickfabrik en DJ Dance To The Radio. De avond start met film en interviews met oudgedienden. Met Ultra behang, cocktail en button - gratis voor de eerste 25 bezoekers.

Locatie: Extrapool
Aanvang 20:00 uur
Entree  7,- euro
http://www.extrapool.nl/program-list/18-aankomende-evenementen/339-8-mrt-2012-ultra.html 

Bij die gelegenheid zullen Ultra’s uit de begindagen Ties van der Linden (Vice) en Laszlo Panyigay (Mekanik Kommando) met het gelegenheidsproject MK-12 een aantal tracks spelen van het debuutalbum van Mekanik Kommando, ‘it would be quiet in the woods if only a few birds sing’. Zij zullen dit doen met de kennis van nu en met instrumenten die begin jaren 80 nog lang niet bestonden. Rode draad; experimenteel, elektronisch en dansbaar.

Wieman speelt zijn eerste optreden onder deze naam. Van 2005 to 2011 speelde Frans de Waard en Roel Meelkop onder de naam Zébra, maar moesten deze naam op last van een stel progrockende baardapen uit Amerika veranderen. Zébra stond voor een samentrekking van Zeeman en Wibra en had niets te maken met het gestreepte beest. Uit de niet gebruikte letters volgde, logischerwijs de naam Wieman voort. Frans en Roel zijn al sinds halverwege de jaren 80 geïnspireerd door alles wat met geluid te maken heeft en schuwen het experiment niet. In hun solo werk maar ook in Kapotte Muziek, Goem en Zébra onderzoeken zij geluid, experiment en, zeker met Zébra/Wieman, ook de popmuziek. Eerder speelden zij een concert gebaseerd op samples van Martin Hannett en maakten ze een CD die geheel opgebouwd is uit samples van Queen/ELP/Supertramp, waaraan geen label zijn vingers wil branden. Al voordat er enige tekenen waren van Ultra 2012 startten zij bovendien een remix project van de Minny Pops. Dit zullen zij dan ook uitbouwen tot een dwingend dansbaar geheel, uiteraard op hun eigen onnavolgbare wijze. Frans de Waard rekent de Ultra cassette tot zijn top 10 van de Nederlandse cassette wereld en knutselde zijn eigen button op z’n zolderkamer:

The Dear Listeners
experimental music from the netherlands

Robert Deters en Martin Luiten onderzoeken de wereld van het geluid. Als ‘the dear listeners’ maken ze van omgevingsgeluiden, drones en elektronische bronnen, kleurrijke en instinctieve muziek. Het doel is altijd de emotie en de interactie, het fysieke ondergaan van de klank.
Robert werkt mee aan verschillende projecten waaronder ‘machinefabriek’ en was lid van ‘vance orchestra’. Martin speelt gitaar in ‘uw hypotheekadvies’, ‘pick-up’ en ‘hitmachine’ en werkt met de ‘Julie Mittens’.
Tijdens de ultra avond maken the dear listeners een geluidscollage waarin het analoge gevoel van de vroege jaren ’80 wordt geïnterpreteerd met de digitale hulpmiddelen van onze tijd.

Robert Deters - klankobjecten, loops, veldopnames
Martin Luiten - elektronica, sampler, hawaii-gitaar

The Dear Listeners over ULTRA:

“ULTRA staat voor een tijdsbeeld waarin apparatuur betaalbaar begon te worden, digitaal nog futuristisch was en er nog niet te veel pophistorie voorhanden was. Retro was nog vernieuwend. LoFi was high tech. Punk en goedkoop de norm. Do it yourself.
Delays waren rauw, synths onvoorspelbaar en onbetrouwbaar. De jaren ’80 galmen en chorussen nog net niet dominant. ULTRA is een overgangsperiode waarin de regels nog niet vastliggen.  De live-opnames zijn vaak beter dan het al wat over geproduceerde studio werk. Eén jaar later, 1982, is het al zoeken naar lp’s die niet plat en zelfbewust klinken.
The dear listeners zijn muzikaal twee generaties in één duo. Robert heeft zijn muzikale bewustwordingsproces en de late jaren ’70 en jaren ’80. tox modell en der junge hund live. De originele ULTRA octopus verzamel tape.
Martin raakt in de jaren ’90 vertrouwd met de avontuurlijke en avantgardistische muziek. De ULTRA scene is al deel van de geschiedenis. De elektronische instrumenten uit de vroege jaren ’80 zijn nu de goedkope tweedehands vondsten. LP’s van nasmak, suspect, minny pops, plus instruments, etc. met wat geluk voor weinig in de uitverkoopbakken aan te treffen.
Het genre waarin the dear listeners actief zijn, de elektronische drone/noise/ambient muziek, vindt voor een belangrijk deel haar oorsprong in de zelfde periode als ULTRA. Het muziek maken met de middelen die voorhanden zijn, het zoeken van de grenzen van het geluidspectrum. De ultra bands zijn muzikaal voor ons geen directe invloed. Dit zijn eerder een aantal Nederlandse projecten die kort na deze periode opkomen zoals ‘de fabriek’ of ‘kapotte muziek’. En daarnaast niet Nederlandse bands als throbbing gristle, brian eno of nurse with wound.
We hebben meer met het bewustzijn, het avontuur en de fysieke rauwheid van ULTRA bands en tijdgenoten als tox modell, z’ev, tandstickershocks of der junge hund. Intuïtie en emotie zijn de belangrijkste kwaliteiten die we in onze eigen muziek nastreven.”

Tändstickfabrik                                                                                                            Erik en Michel waren ooit de enige post-punk band uit Tiel. Ze fabriceerden in 1998 een cassette met hun eigen versie van punk-post punk en ultra in een beplakte luciferdoos in een oplage van 26 stuks. Zij speelden alleen in de omgeving van Tiel, maar kwamen toen wel Peter van Vliet van Mekanik Kommando tegen, die zich dit optreden tot op de dag van vandaag herinnert. Daarna ging Erik over naar Girlfriends en is tegenwoordig gitarist bij The Legendary Pink Dots. Voor het eerst buiten Tiel en na 14 jaar zonder concerten, zullen zij de surprise act van de avond zijn.

Bertin van Vliet is als muzikant al enige tijd aan het struinen in het veld van lo-fi pop en experimentele electronica. Als een autodidact componist is hij experimenteel maar schuwt hij de clichés niet. Vaak verliest hij zich in geconstrueerde Casio-pop muziek alla Felix Kubin of Moog-pop. Soms verschijnt er een song, met kop en staart. Speciaal voor Ultra2012  is het ge-improviseerde electronische noise. Analoog en handmatig. Met Minny-pops teksten begeleid door een Mini Pops Junior drummachine.
bertin.bandcamp.com

Donné et Desirée zeggen over Ultra:

“In 1980 speelden Donné et Desirée nog met Playmobil en zongen ze liedjes over hondenpoep. Desalniettemin waren zij toch op miraculeuze wijze al vroeg bekend met het begrip Ultra. Een rondslingerende Vinyl hier, een radioprogramma daar, Duitse televisie en een oudere broer deden een hoop. Daarbij fietste Desirée ook nog eens bijna dagelijks langs de roemruchte Rauchende Colts studio, op weg naar zijn middelbare school.
Voor Ultra 2012 kiezen Donné et Desirée uit eigen repertoire de nummers die in 1980 nooit het etiket Ultra hadden gekregen. Ze spelen covers van bands die nooit echt hebben bestaan en nummers die nooit zijn geschreven. In hun onderzoek richten ze zich vooral op de Nuenense tak
van Ultra, en de connectie Nuenen – New York. In hun garderobe zullen ze zich vooral laten inspireren door het Amsterdamse Tox Modell, met een beetje hulp van John de Mol.
Voor Donné et Desirée geen sentimentele nostalgie, no future is allengs achterhaald, maar met het zweet en de intensiteit van toen, en de kennis van nu, brengen zij een portie actuele weltschmerz waarvan Theo van Rock destijds waarschijnlijk goed misselijk was geworden.”

Distel is een duo dat voor het eerst te horen was via het Nederlandse vinyllabel Enfant Terrible. Hun klanken grenzen aan de synth pop, analoge noise en industrial van de vroege jaren 80. Distel ziet zichzelf al jaren staan in de ULTRA-traditie. Æter(synths/vokalen):

“Ik was net geboren toen ULTRA goed en wel op z’n einde liep, maar zo’n zeven  jaar geleden, na het ontdekken van De Div, ben ik een tijd dieper in de Nederlandse pop-underground gedoken en was na het beluisteren van de ULTRA tape helemaal verkocht.”

Speciaal voor ULTRA2012 wordt er een vijftal nummers van de 1e Mekanik Kommando LP ten gehore gebracht, met het typerende geluid van Distel.

/////////////////////

Theo Hoek (ex-Bazooka, team ULTRA-Nijmegen) over Ultra:

“Ik werd zelf behoorlijk beïnvloed door de punk , niet
zozeer door de muziek, die vond ik te primitief, maar meer de energie, de performance, de vormgeving en de teksten. Na een sprankelend begin zag ik ook dat het ook een reactionair gehalte had. Een lied moest simpel zijn, mocht slechts een paar akkoorden bevatten, mocht niet langer dan drie minuten duren enz. enz.  Alles wat daar buiten viel was fuckin` shit  en boring. Maar het was niet alleen maar doem. Het was ook kicken met anderen muziek te maken. Iets nieuws te bedenken. Nieuwe wegen in te slaan. Dat was ook het mooie van de `ultratijd`. Er ontstonden veel bandjes , een heel divers kleurenpalet met veel inzet en creativiteit.

Ik zat al lang in de popmuziek en wilde van de bekende paden af. Zo dook ik in de Modern klassieke muziek en werd Stravinsky een bron. Het bezig zijn met de theorie van de modern klassieke muziek gaf mij veel impulsen: dissonante akkoorden , clusters, microtonale intervallen enz en vooral veel ritmische experimenten. Bazooka oefende twee keer per week in Doornroosje. Wekelijks kwam ik met nieuw materiaal op de repetities en we schuurden langs en over de grenzen van de popmuziek. Hele vellen met ritmische patronen lagen op de vloer verspreid. Heel Ultra allemaal. De bassist van het eerste uur vond het te veel `hogere wiskunde` worden en verliet de band. Voor mij is deze periode een rijke tijd geweest, ik heb me muzikaal verder kunnen ontwikkelen en er mijn beroep van kunnen maken.”

//////////////////////

emailtime

Theo Hoek op 18/11/2011 - Er wordt nu van alles over en weer gemaild. Ik krijg het gevoel dat het gaat schuren op deze manier. Dat vind ik niet echt leuk En zoals Wally al zei: Leuk is toch de basis om met dit Utra-avontuur mee te willen doen.

Didier Hamont op 14/11/2011 - Dag Peter en de rest, Wat je zegt over die stopcontacten is de spijker op de kop. Ik ben vandaag dan maar eens begonnen met het tellen van de stopcontacten in de Onderbroek. Toen ik bij één was kwam ik Joyce van Extrapool tegen en die was ook enthousiast over de Ultra-avond. Ik raakte toen weliswaar vreselijk de tel kwijt, maar dat betekent wel dat we het gewoon kunnen doen in de reeds genoemde infrastructuur.

Peter van Vliet op 12/11/2011 - Dag allemaal, in mijn beleving was ultra ook spelen als er gespeeld kan worden, maakt niet uit of het dak lekt of dat er maar één stopcontact is , ………….dus…… waar gaat de discussie eigenlijk over ?

Wally van Middendorp op 10/11/2011 - Ultra is van niemand dus doe wat jullie willen doen. Doorbreek de cirkel en neem een beslissing en pas je programmering aan op de beschilbare lokaties. Als er duidelijkheid is kunnen jullie verder met invulling en promotie van de avond. Het is maar een suggestie, het is maar een gedachte, het vraagt om actie.

///////////////////

Geheim gezelschap komt samen op in Nijmegen om ULTRA 2012 plannen te bespreken.

Dinsdag 30 augustus 2011, 18:00 – 20:00: Vergadering Ultra Nijmegen 2012

Lokatie: Café De Klinker, woonwerkpand De Grote Broek, van
Broeckhuysenstraat 46, 6511 PK NIJMEGEN

Verkorte link naar looproutekaart op internet (station Nijmegen naar De
Klinker):http://g.co/maps/2hds

Voor diegenen onder ons die, met de trein, vanuit A’dam zo vreselijk ver 
de polder in moeten (zelfs Amstelveen voorbij moeten reizen…): Amsterdam
Centraal (spoor 5) V. 16:23 naar Nijmegen, dan kom je vrijwel op tijd
(aankomst station Nijmegen 17:49)

Laatste verbinding terug naar Amsterdam: Nijmegen (spoor 4a) V. 23:18