ULTRANIEUWE 3 DEC

http://www.ultra2012.nl/2011/12/10/minny-pops-introductie/

Zaterdag 3 december 2011

jpg | pdf  download this poster made by Viktor Hachmang

Roodkapje
Meent 119 - 133
3011 JH Rotterdam
doors 21.00 hrs / entree 6,-

Met de ULTRANIEUWE avond wordt de serie van vier ULTRA2012 avonden gestart.

In Roodkapje zullen RATS ON RAFTS een speciale op ULTRA geïnspireerde set spelen, er zal duidelijk worden wie er achter de naam ‘RAVING LUNATIC‘ schuil gaat en zal SPOELSTRA een mix laten horen van electro, country, sludge en noise. GUL NIGHT OUT zijn de meesters van abstracte ritmes en onverbiddelijke noise en singer-songwriter DANNY RAMIREZ zingt moordballades, akoestische nummers over dood, moord en doodslag.
Dit alles gelardeerd met kunst van zeefdruk tot laptop door o.a. ANKE VAN DER BERG, ROB MIENTJES. En een zeefdruk expo waar de oude ULTRA poster de aanzet toe gaf… Verwacht een kleurrijke, rommelige en onvoorspelbare avond. Dit is een avond om plezier te maken.

De beweging is in beweging.

Music

Rats on Rafts (“ULTRA” set)

De Rotterdamse art punk formatie Rats On Rafts verwerkt invloeden uit de (inter)nationale new wave, pop en punkscenes van de vroege jaren tachtig tot een nieuw, eigenwijs en eigentijds geluid. Hun single ‘The Moneyman’ was een cover van Rotterdamse new wave band Kiem en Kiem saxofonist Ger van Voorden speelde mee op hun onlangs verschenen en nu al veelgeprezen debuutalbum ‘The Moon Is Big’. Het hoekige, verrassende geluid van het viertal herinnert soms aan The Fall of Fire Engines, soms aan The Cure of The Specials, maar dit is geen eighties revival band: Rats on Rafts zet het experiment voort.

Spoelstra
 

Experimentele eenmansact Spoelstra maakt gebruik van een gitaar, synthesizer, sampler, loop station, microfoon en een keur aan effecten en aanvullende instrumenten tijdens zijn altijd overrompelende live shows. Het resultaat is een geluid dat het midden houdt tussen handgemaakte slapstick electro, verknipte country & western themesongs, noise escalatie en improvisatie. Spoelstra gebruikt geen computer of vooraf opgenomen stukken: alle wendingen worden ter plekke bedacht, waardoor geen optreden hetzelfde is.

Spoelstra over ULTRA: ”Als muzikant van nu was ik een jaar of zes ten tijde van de Ultra-beweging destijds. Daar heb ik dan ook zelf niet veel van meegekregen. Natuurlijk gaat het daar ook niet om, het gaat om de mentaliteit en die is in wezen van alle tijden. Wat ik zelf interessant vind aan Ultra is dan ook precies die mentaliteit: niets als vanzelfsprekend beschouwen, drang tot vernieuwing, drang om te verbazen, zomaar eens iets proberen wat nog niet eerder is gedaan en je overgeven aan het toeval. Soms ontstaat daar wat moois uit, soms niet, maar stilstand is in ieder geval achteruitgang en dat is geen optie. Daarom denk ik ook niet dat Ultra in 2012 een hele nostalgische ervaring zou moeten zijn of uberhaupt zou kunnen zijn. Sinds Ultra is er heel veel gebeurd op het gebied van muziek en kunst, zijn er weer oneindig veel nieuwe genres en kruisbestuivingen ontstaan en zijn er nog elke dag mensen bezig om weer iets nieuws te verzinnen. Daar heeft Ultra destijds ook aan bijgedragen en het zou in wezen haaks staan op de hele mentaliteit van Ultra om dan alleen terug te blikken naar wat er toen was. Dat is ook zeker niet het geval. Ultra wordt in 2012 bevolkt door mensen van nu, die ieder voor zich nu ook weer bezig zijn met het zoeken naar iets nieuws. En zo hoort het.”

Raving Lunatic
Raving Lunatic dook voor het eerste op in 1982 als MC van een Crepuscule label tour met Paul Haig, Antenna en Richard Jobson en verdween daarna van de radar om in 1984 al zittend onder een grote tafel ineens weer op te duiken tijdens de theatervoorstelling van ‘Poste Restante’

Vliegen schijnt een van zijn hobbies te zijn en Raving Lunatic kan je veel vertellen over “Some Of The Interesting Things You See On A Long Distance Flight” en wat zijn ervaringen zijn met het ontvangen van post in den vreemde. Riemen vast voor een niet verwachte muzikale ervaring.

Compere/poetry/performance art

Gul Night Out

Wie de compromisloze band Gul Night Out eerder live meemaakte zal het zich ongetwijfeld herinneren als een bevreemdende ervaring. De band, behalve zanger en ‘orkestleider’ Jacco, bestaat uit louter amateurs die uitblinken in abstracte ritmes en onverbiddelijke noise. Invloeden van de band zijn John Cale, Wire, Swell Maps en The Fall, waar de donkere, honende teksten nog het meest aan doen denken. Tijdens Ultranieuwe zal Gul Night Out voor het eerst het gloednieuwe nummer ‘De langzame dood van Robert Jasper Grootveld’ laten horen.

Jacco: “De bandleden zijn willekeurig gekozen. Dat ging zo: heb je een gitaar? dan ben je in de band. Het klinkt daarom allemaal een beetje primitief. Door over een simpel deuntje heen te schreeuwen, heb je zo een nummer. Onze muziek is Ultra, in de zin dat we invloeden uit punk, postpunk en noise combineren - zonder verplichtingen of restricties.”

Danny Ramirez!

Singer-songwriter Danny Ramirez zingt moordballades, akoestische nummers over dood, moord en doodslag die hem de bijnaam ‘Evil Elvis’ opleverden. Ramirez laat zich inspireren door legendes als Roy Orbison en Johnny Cash, en combineert hun stijl met de nodige black- death en trash metal invloeden. De komende maanden verschijnen een kerst EP, met ’98 klassieker ‘X-Mas Eve Is A Damn Cold Night To Die!’, en een vierde album met veelzeggende titels als ‘I Take The Shovel And Dig Next To Where You’re Lain!’.

with art from (oa)

Anke van den Berg
Anke van den Berg studeerde in 2005 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag met haar combinatie van fotografie met 3D werk, tekeningen en beeldmanipulatie. Door fotografie met deze media te mixen, benadrukt Van den Berg het contrast tussen het echte en onwerkelijke en verandert ze de betekenis van situaties en taferelen: ze zet toeschouwers op het verkeerde been en neemt ze mee in een surreële wereld.

Rob Mientjes
Schrijver-ontwerper Rob Mientjes ontwerpt interfaces voor web applicaties, websites, iOS apps, drukwerk en lettertypes. Centraal uitgangspunt in het werk van Mientjes, die korte verhalen schrijft, is dat schrijven en taal essentieel is voor het ontwerpproces. Daarnaast heeft hij een voorliefde voor mode en productontwerp. Hij studeerde af aan de Haagse Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten met drie overhemden, zeven dassen, zes paar manchetknopen, een novelle en een lettertype.

Rob over ULTRA:” Wat mij boeit aan ULTRA is de gedachte van ‘standing on the shoulders of giants’. Zonder klassiek geen punk. ULTRA staat voor mij voor de erkenning van die gedachte. Dat je niets nieuws kan maken zonder achtergrond en ondergrond.In mijn eigen werk bouw ik constant voort op anderen. Vaak bewust, soms ook onbewust. Dat is de aard van het werk. Claimen dat ik iets ‘heel nieuws’ heb verzonnen vind ik dan ook een beetje gevaarlijk. Voor de Ultranieuwe-avond in Roodkapje heb ik iets gemaakt dat zeker niet nieuw is, maar wel een nieuwe interpretatie, een nieuw stuk met herkenbare fragmenten.”

Viktor Hachmang
Het werk van ontwerper Viktor Hachmang (1988) doet denken aan de psychedelische posters van de sixties en het postmoderne design van de jaren tachtig. Kenmerkend hierbij is de illustratieve beeldtaal, vol decoratieve details. Hachmang haalt inspiratie uit verschillende era’s en stijlen en verwijst in zijn collageachtige ontwerpen regelmatig naar bekende kunstenaars en kunstwerken. Uitgangspunt is contrast: banaliteit en schoonheid komen samen in ontwerpen met intellectuele én naïeve beelden, geometrische én handgetekende vormen.

Victor over ULTRA: “De heropleving van het experiment in de popmuziek van de jaren ’80 was een wereldwijd fenomeen. En bij de nieuwe klanken hoorden nieuwe beelden. Toch heeft Ultra geen slaafse kopieën opgeleverd van Britse voorbeelden, zoals de Factory-bands en het tijdschrift “The Face”, maar was men dapper genoeg om aan klanken en beelden een onmiskenbaar Hollands tintje te geven.

Zo schroomden Minny Pops niet om in de “lelijke” Nederlandse taal te zingen en verwees Max Kisman (één van de vormgevers van het muziektijdschrift “Vinyl”) naar typisch Nederlandse beeldmerken en ontwerpers. Tegenwoordig lijken veel artiesten in de muziek en grafiek zich te schamen voor het polderimago. Ze poseren alsof hun leven ervan afhangt – ik heb sommige zangers zelfs cockney of Schotse accenten horen imiteren, gewoon walgelijk!

De Ultra-beweging bewijst dat er wel degelijk iets bestaat als een avant-garde in dit land van “the middle of the road”. Daarmee is Ultra net zo rigoureus en waardevol geweest als De Stijl, wat mij betreft het enige andere voorbeeld van een oer-Hollandse experimentele stroming.”

 

Zeefdruk Expo

Naast al de UltraNieuwe muziek is er ook ruimte voor een artistiek hoekje. Een mooi voorbeeld van een techniek die zowel in de jaren80 veel werd gebruikt is de zeefdruk. Het zorgt voor net dat extra randje, die maffe kleurencombi en is redelijk eenvoudig onder de knie te krijgen. Mits je natuurlijk creatief genoeg ben. De mensen die meedoen aan de expo zijn dat in ieder geval allemaal. Veel van hen hebben ook een sterke link met de muziek omdat ze regelmatig staan te zwoegen om de posters/flyers op tijd klaar te krijgen.

Met posters van ontwerpers als Manuel Padding, Thijs Kelder, Viktor Hachmang, Koen Harmsma, Mara Piccione, Johann Kauth, Jelmer Noordeman, Michiel van der Born willen we in ieder geval proberen een toffe selectie te laten zien van pareltjes van de Nederlandse zeefdruk kunstenaars.